Uzuuuuun süren tatilim  sonunda bitti. Bayram tatili ile eşim de bize katıldı ve tatilimiz çok daha güzelleşti. Ecem baba hasretiyle yanıp tutuşurken bir anda karşısında gördü ve yine herzamanki gibi dakikalarca boynuna sarıldı bırakmadı.

10 Aralık Çarşamba günü uzun yolculuğumuz başladı. İstikamet Bursa. Bursa'ya ulaştığımızda gece 11:30'du. Sevgili eltimin,kıymetli kaynımın ve şirin yeğenlerimizin bizi evlerinde ağırlamasından son derece mutlu olduk. Veee Ecem'in Büyükbabası ile babaannesi tatil için Bursa'ya gelmişlerdi. Babaannemiz biraz rahatsızdı ama şimdi iyileşmiş durumda.
Ece çocuklarla çok güzel anlaştı Derya Teyzesinin kucağına gitti Amcasının kucağına gitti. Çok mutlu oldum yabancılık çekmiyor onlara karşı ne güzel. Beni mutlu eden en güzel sahne Melisa, Ahmet ve Ece üçü aynı yatakta. Hergünümüz bayram sevince olsun derler ya işte o gün benim için gerçek bayramdı. 


Bu da kızıma ördüğüm yelek. İnternette görüp çok beğenmiştim modeli. Amaaa köyde ip yoktu bende annemin kalmış iplerinden ördüm. Ben beğendim sizce? Ben var olan modeli olduğu gibi işlemeyi sevmiyorum illaki kafamdakini uygulamam gerek, aslında bu model ince iple ve tek renk yapılmıştı ama ben ne yaptım; renk renk kalmış iplerden ve kalın yaptım. Çok hoş oluyor farklılık, sizde deneyin bence.

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz! Etiketler : Hatay, sincan köyü, tatil, kızım,

14 Kasım 2008 Cuna gününden beri köyümdeyim.Köyümüz her ne kadar demirçelik dumanı ile boğulmuş olsada yine yaşanılası bir yer hala. Bol bol portakal mandalina yiyoruz.
Kızım her sabah 6 da uyanıyor ve gıdıgıdılara gidiyor (tavuklar), balkonda minnalarla oynuyor (kediler), moolara (inekler) bakıyor ve havhavlarla ( köpekler)koşuyor. Kuşlara cik cik demesini öğrendi, çiçeklere çiçi diyor.
Elleri sürekli kirlendiği için (bütün gün taş toprak içinde) ellerini gösterip pis diyor. Temizlemem gerekmiş.
Yazdıklarımı okuyan her anne eminim iç geçirecektir, çünkü her anne çocuğunun böyle doğal ortamda hayvanlarla büyümesini ister. Bende öyle istiyorum ama maalesef bayrama kadar burdayız daha sonra yaşadığımız yere döneceğiz maalesef... evet İstanbul.
Ama yinede kızım şanslı çünkü anneannesi köyde yaşıyor dedesi babaannesi köyde yaşıyor artı birisi Akdeniz'de birisi Karadaeniz'de. Yani Ecem hem dağ havası hem deniz havası koklayarak büyüyecek, umarım.
Burası Hatay Sincan Köyü. Herkesin görmesini bilmesini isterim.

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz! Etiketler : Hatay, Sincan Köyü, Tatil, Çocuk, Yaşam